W skrócie
- Jesienią bobry gromadzą gałęzie w podwodnych spiżarniach, dzięki czemu mają dostęp do pożywienia nawet po zamarznięciu powierzchni zbiornika.
- Zimowe magazyny bobrów w Polsce osiągają zazwyczaj od 5 do 25 m3, podczas gdy rekordowe ilości zgromadzone przez osobniki w Skandynawii mogą przekraczać 100 m3.
- Oprócz gromadzenia zapasów gałęzi, kłączy i korzeni pod wodą, bobry przygotowują się do zimy poprzez magazynowanie tłuszczu w swoim ciele, w tym w ogonie.
- Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Zimowa spiżarnia bobra znajduje się pod wodą
Bobry nie zapadają w sen zimowy, więc muszą mieć gotowy zapas jedzenia na okres, gdy roślin jest mniej, a mróz ogranicza dostęp do żerowisk. Przygotowania rozpoczynają jesienią, a zapasy umieszczają pod wodą. Dlaczego akurat tam? To bardzo sprytne rozwiązanie, ponieważ zimna woda działa jak naturalna chłodziarka, która pomaga zachować wartości odżywcze pokarmu i zapewnić jego świeżość. Dodatkowo umieszczenie zapasów na dnie zapewnia do nich stały dostęp, nawet wtedy, gdy staw pokryje lód utrudniający wyjście na powierzchnię.
Chociaż w żeremiu komora sypialna bobra znajduje się nad powierzchnią, to wejście do niej prowadzi pod wodą. Bóbr może więc spokojnie opuścić schronienie, dopłynąć do przygotowanych zapasów i wrócić z nimi do środka, niezależnie od warunków panujących nad wodą.
Ile zapasów jedzenia gromadzą bobry?
Magazyny bobrów mogą być naprawdę duże i na terenach nizinnych miewają od 5 do 19 m3. W górach jeszcze więcej, bo nawet do 25 m3. Są to standardowe rozmiary spiżarni w Polsce, choć bobry europejskie, szczególnie te żyjące w Norwegii czy Szwecji, mogą zgromadzić znacznie więcej zapasów. Naukowcy badający te zwierzęta ocenili, że wiele osobników często przygotowuje magazyny o objętości przekraczającej 50 m3, a rekordzista zgromadził aż 149 m3 drewna.
Gałęzie to pokarm bobra i materiał na tamy
Widok bobra ciągnącego gałąź zwykle kojarzy się z budowaniem tamy. Jest to słuszne skojarzenie, choć w danej sytuacji niekoniecznie trafne. Ten sam materiał może również trafić do zimowego jadłospisu. Bobry odżywiają się m.in. korą, łykiem, młodymi pędami i gałęziami. W Polsce szczególnie chętnie korzystają z topól oraz wierzb. Ścięcie drzewa jest więc dla bobra jednocześnie sposobem na zebranie materiału na budowę tamy oraz na dostanie się do wyższych partii rośliny, gdzie znajdują się pożywne pędy i gałązki. Zimowe zapasy często są uzupełniane przez korzenie i kłącza wodnych roślin.
Głębokość zbiornika ma duże znaczenie
Nawet najbardziej rozbudowany magazyn pokarmu straciłby znaczenie, gdyby bóbr nie mógł się do niego dostać. Spiżarnie bobrów europejskich przeważnie znajdują się na dnie zbiornika blisko żeremi, na głębokości od 1 do 2,3 m. W wielu przypadkach jest to wystarczająca głębokość, by bóbr mógł swobodnie przemieszczać się pod lodem i korzystać ze swoich zapasów. Dodatkowo warto mieć na uwadze, że ten zimowy magazyn jest przeznaczony dla całej bobrzej rodziny, choć naukowcom nie udało się potwierdzić zależności między liczbą osobników a objętością zgromadzonego drewna.
Oprócz samych zapasów pokarmu, bobry, tak jak wiele ssaków, na zimę gromadzi tłuszcz we własnym ciele. Bobry odkładają go również w ogonie. Dzięki temu łatwiej znoszą mróz, a z zapasu mogą korzystać, gdy dostęp do pożywienia będzie czasowo ograniczony.
Źródła: ciekawe.hub.pl, wlin.pl, nationalzoo.si.edu


